CHOCISZEWSKI JÓZEF

Urodzony 28 lutego 1837, zmarł 11 listopada 1914 w Gnieźnie. Pochowany na cmentarzu św. Krzyża w Gnieźnie.

Redaktor, wydawca, pisarz ludowy, działacz narodowy. Pochodził ze wsi Chełsty w powiecie czarnkowskim w Wielkopolsce. Pracował w wielu redakcjach m.in w Chełmnie, Cieszynie, Poznaniu i Gnieźnie. Pisał i wydawał różnego rodzaju książki, czasopisma i kalendarze. Za swą działalność był więziony w więzieniach pruskich aż przez sześć lat. W Inowrocławiu był pierwszym redaktorem "Dziennika Kujawskiego" a pierwszy nakład ukazał się w 1893 roku. Ogółem autor ok. 300 pozycji o łącznym nakładzie kilku milionów egzemplarzy. Jego książki były najważniejszymi podręcznikami nauki historii Polski w zaborze pruskim, na Śląsku i na emigracji do czasu odzyskania niepodległości.

 

 

 

 

Był także redaktorem czasopism takich jak:

"Nadwiślanin"

"Gwiazdka Cieszyńska"

" Przyjaciel Ludu"

"Tygodnik Katolicki"

"Czas"

"Danziger Zeitung"

 

W Chełmnie w 1868 roku otworzył własną księgarnię, gdzie wydawał kalendarze ludowe i czasopisma, m.in:

"Piast"

"Przyjaciel Dzieci"

"Katolik"

 

W Poznaniu utworzył Towarzystwo dla Popierania Wstrzemięźliwości "Jutrzenka" oraz redagował:

"Przyjaciel Dzieci i Młodzieży"

"Dzwon Wielkopolski"

"Lech"

"Przegląd Słowiański"

"Gawędziarz Poznański"

 

W 1895 roku przeniósł się z Inowrocławia do Gniezna by zająć się redakcją "Gazety Gnieźnieńskiej", gdzie zmarł, pozostając jednak aż do śmierci w ścisłych związkach z Inowrocławiem.

 

Rodzice jego to: Jakub Chociszewski (nauczyciel ludowy z Czeczewa) i Maria Dymek.

 

Żoną jego była Alodia Gołkowska (1820). Jej rodzicami byli Józef Stefan Gołkowski i Józefa z Działowa (z Działowskich von Salendorf)



Opracowała: Anna Wiśniewska